Month: April 2004

Sociaal netwerk

De populairste jongen van de klas, de buurman met de straat in zijn zak, de zakenrelatie die commissariaten spaart; ieder sociaal netwerk kent zijn kingpin, de spin in het web. Het zijn de lievelingen van buzz-marketeers; Verover de trendsetters en de kudde zal volgen.

Kennis van sociale netwerken is geld waard. Critici als Karin Spaink, Jeremy Zawodny en Arve Bersvendsen zetten daarom vraagtekens bij Orkut, de door Google geëxploiteerde website waarmee je je sociale netwerk kunt beheren. Je vult een lijstje met vrienden, je grasduint wat rond in de vele nieuwsgroepen of je gaat op zoek naar een date. Leuk, maar niet wereldschokkend nieuw.

Toch is Orkut bijzonder. Het is een sociologisch experiment op ongekende schaal. Handige programmeurs brengen in een oogwenk – al dan niet persoonlijke – sociale netwerken letterlijk in kaart. De databank van de site is een goudmijn voor onderzoekers van het Small world phenomenon. En voor deze jongens natuurlijk.

Niet alleen Orkut maakt gebruik van vriendenlijstjes. Instant Messengers zijn gebaseerd op hetzelfde principe. Kritische geluiden daarover zijn echter schaars op het web. Vreemd, want de messenger heeft inmiddels menige kantoorcomputer veroverd en de commercie zit niet stil.

Tussen de aanbieders van chatsoftware woedt een felle concurrentieslag. Om klanten aan zich te binden, worden de messengers uitgerust met nieuwe toepassingen. Zo werd ICQ afgelopen week opgetuigd met allerhande Xtraz en introduceerde Yahoo een messenger met webradio. De strijd om de sociale netwerken begint daarmee trekjes te vertonen van de browseroorlog in de jaren negentig. Ook de winnaar van toen is nu weer van de partij.

Bloggies

Prijzenslag op internet. Er gaat geen week voorbij, of er wordt wel een website bekroond met de een of andere bokaal; De Usability Award voor gebruiksvriendelijkheid, de Spin Award voor de beste online reclame of de Thuiswinkel Award voor de meest succesvolle webwinkel. Onlangs nog loofde de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) een prijs uit voor de beste webjournalistiek: de Gouden Pixel.

Vandaag is het de beurt aan de weblogs. Naar beproefd Oscar-recept zijn er nominaties in een veelvoud aan categorieën. Winnaars worden gekozen door het publiek, door een vakjury en door weblogmagazine about:blank, dat de Dutch Bloggies organiseert. Om het geheel af te maken, kiest hoofdsponsor BNN de beste nieuwkomer, The Rookie of the Year. Er is dus heel wat blijdschap te vergeven, vanavond in het Museum voor Communicatie.

Terecht, want het legertje die-hard loggers steekt heel wat tijd (en geld) in zijn hobby. Zo vraag je je af hoe Bob den Otter nog tijd overhoudt voor zijn baan als Ambachtelijk Webdevelopper naast het bijhouden van Mijnkopthee (9 keer genomineerd). En aan de elf nominaties voor Merel Roze zou je ook niet aflezen dat ze haar weblog ooit cadeau kreeg.

GeenStijl staat tien keer in de lijst en gooit vooral in de categorie Weblogbullies hoge ogen. Of de heren van dit shocklog hun prijs komen ophalen, is maar zeer de vraag. Op geheel stijlloze wijze gooiden ze afgelopen week de handdoek in de ring.

UPDATE: De winnaars zijn bekend. Uit het juryrapport: “Je hoeft geen fan te zijn om te erkennen dat het spraakmakende GeenStijl de toonaangevende weblog in Nederland is, eh, was. Storend en sensationeel.”

GeenStijl stopt

Fleischbaum, Prof. Hoxha, Rombo en De Chileen; wie het weblogwereldje een beetje volgt, herkent de drijvende krachten achter GeenStijl, de weblog die in korte tijd furore maakte als schocklog. Meerdere malen zwengelde GeenStijl kwesties aan die door de ‘oude media’ werden overgenomen, zoals het relletje over vermeend gegoochel met cijfers door antirook-organisatie Stivoro en afgelopen week nog de roering over de website van gedetineerde Martin K. met daarop gruwelijk materiaal uit diens strafdossier.

Tegenstanders hekelden de methoden van GeenStijl; veelvuldig op de man spelen maar zelf veilig opereren vanuit de anonimiteit. Rombo en de zijnen hebben altijd als verdediging aangevoerd dat anonimiteit noodzakelijk is omdat de makers van GeenStijl meerdere malen zijn bedreigd.

Die bewering lijkt niet loos. Vandaag kondigt GeenStijl aan er met onmiddellijke ingang mee te stoppen. Aanleiding: medewerker De Chileen is thuis opgezocht en mishandeld door drie mannen met bivakmutsen op. Onder verwijzing naar zijn betrokkenheid bij de website zouden zij hem hebben behandeld met een honkbalknuppel. Op een in zwart gehulde voorpagina van GeenStijl is te lezen: ‘We zijn op, we zijn kapot en we hebben er als het zo moet geen zin meer in. Of het nu Oud-Links aanhangers, milieu-extremisten, kaalkopjes of Stivorogekken waren, dat doet er niet toe. Blijkbaar kan je in dit land niet meer voor je mening uitkomen.’

Niet alleen aan GeenStijl verwante sites hebben inmiddels hun steun betuigd, ook verklaarde tegenstrevers minder grote fans. Een enkeling vraagt zich openlijk af of de jongens van GeenStijl niet gewoon op het hoogtepunt wilden stoppen en nog één keer uitpakken met een ‘flinke publiciteitsstunt’.

UPDATE: Die enkeling krijgt gelijk. Volgens een nieuwe verklaring heeft GeenStijl iedereen ‘ook van de pers’ bij de neus genomen met een ‘laatste stijlloze grap … in de vorm van een digitale molestatie van een verzonnen persoon’. De redactie laat weten: ‘Een jaar lang GeenStijl ging ons niet in de koude kleren zitten. We hebben een monster gecreëerd, hoogste tijd om deze op een stijlloze manier de nek om te draaien… ongezien de tiefus!’

Misdaad

Is er een fikkie in webloggend Nederland, tien tegen een dat de aansteker is te vinden op GeenStijl. Deze dagen treedt het door journalisten volgeschreven weblog voor de verandering op als zedenmeester. Schande dat een veroordeelde moordenaar vanuit de cel op een betaalde website zijn eigen misdaden kan exploiteren! Als minister Donner van Justitie de site van Martin K., alias de Stotteraar, niet uit de lucht haalt, zal de schare stijllozen zelf het klusje wel klaren. Maar niet voordat het gruwelijke materiaal van www.martink.nl naar GeenStijl is gekopieerd natuurlijk, het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan.

Misdaad mag dan misschien niet lonen, de wereld van ‘seks, drugs en criminaliteit’ (dixit Martin K.) herbergt een zekere mate van romantiek, zeker als de risico’s slechts virtueel zijn. Het stikt dan ook van de online mafia-simulaties. Op sites als Gangsta War en Omerta bouwen webwiseguys aan digitale drugsimperia. Nederlandse scholieren proberen op Mobstar massaal te promoveren van ‘low life’ tot godfather. Donny Brasco in de polder.

Ook de sterke arm ontdekt het net. Steeds meer korpsen bieden de mogelijkheid van kleine delicten aangifte te doen via www.politie.nl. Kees den Bakker van het Nederlands Politie Instituut is ambivalent over het succes van de site: ‘Het aantal aangiften is gestegen met tien procent, maar daarmee verlagen we wel ons eigen oplossingspercentage.’

Wifi

De lente hangt in de lucht, het witbier schuimt op de terassen en Martin Bril werkt aan een stuk over rokjesdag, de dag waarop ‘als bij toverslag de straten ineens zijn gevuld met blote benen’. Dus laptop onder de arm en op naar het park. Lekker mobiel internetten. Eerst even kijken op de kakelverse website voor het vinden van hotspots. Nee, niet de plaatsen met de meeste rokjes, maar de locaties waar draadloos internet beschikbaar is via wifi.

Het idee achter wifi (geen ‘wiefie’ maar ‘waifai’, als in hifi) is even eenvoudig als geniaal. Door radiogolven te gebruiken in plaats van kabels worden internetverbindingen razendsnel en nog draadloos ook. Enige voorwaarde: de computer moet in de buurt zijn van een wifi-antenne. En die bevinden zich dus op zogeheten hotspots.

Wifi is hip. Cafés, strandtenten en hotels die mee willen tellen, beschikken over een hotspot. Wifi is voor idealisten, zoals die van GaatDraadloos die streven naar een vrij toegankelijk, draadloos netwerk in heel Nederland, te beginnen in Rotterdam. En wifi is er om geld mee te verdienen, bijvoorbeeld door provider HubHop, die begin dit jaar werd overgenomen door KPN.

De vraag is of KPN geen kat in de zak heeft gekocht. Volgens Planet Internet loopt de exploitatie van wifi slecht. Dodelijker is een stuk op Netkwesties. Daar worden hotspots vergeleken met greenpoints, de plaatsen waar je kon bellen met de eerste mobiele telefoon van KPN – de jammerlijk mislukte kermit.